Od jakiegoś czasu zauważam u siebie zmianę. Nie taką, którą łatwo nazwać jednym słowem ani zamknąć w estetyce czy stylu. To raczej zmiana w sposobie bycia w procesie — w tym, jak coś się wydarza, a nie tylko co powstaje na końcu. Życie bliżej natury bardzo to porządkuje. Kiedy tempo zwalnia, pojawia się uważność i znika presja na efekt końcowy.

Nie moda, lecz autentyczność, odwaga oraz osobiste preferencje powinny definiować nasze wnętrza - na tym polega sztuka kreacji!

Swoją drogę rzemieślniczą zaczęłam od pracy z formą, konstrukcją i tkaniną. Od początku ważny był dla mnie sam proces — cierpliwy, uważny, oparty na doświadczeniu i szacunku do detalu. Z czasem zaczęłam rozwijać własny język formy i techniki pracy. W świecie, w którym liczy się tempo i ilość, konsekwentnie wybieram jakość, rzetelność i uczciwe rzemiosło.